De eerste verenigingsdag in 2026 startte in de ochtend met de Algemene Ledenvergadering (ALV).

Het middagprogramma werd bezocht door ruim 35 leden en programmamaker John Klooster had weer een gevarieerd programma samengesteld dat begon met Foto’s en video’s van leden. Job van de Groep liet met het beeld van Brederode in Vianen een illustratie zien bij het artikel van Dennis in 3D-Bulletin 231 met als titel Een échte 3D-foto. Ook liet hij 3D-luchtfoto’s zien van Groenland.

Erwin Dammers ging met zijn camera op een 7 m hoge stok op pad en liet winterse foto’s zien van Sanatorium Zonnestraal en de St. Vituskerk in Hilversum, en Vreeland aan de Vecht. Theo van Dam geeft met foto’s een nadere uitleg bij zijn artikel in 3D-Bulletin 234 waarbij hij ingaat op de mogelijkheden van Scaniverse.

Robert van den Brink gaf met zijn serie Making of koffie splash een toelichting op het proces van het maken van zijn winnende foto in de Stereofotocompetitie, waarbij koffie uit een kopje opspat. Een volgende serie van Robert was Night Lights. Het bleek te gaan om het jaarlijkse lichtfestival Light Nights in Ouwehands Dierenpark. Sinds 2018 toveren unieke, speciaal gemaakte lichtkunstwerken het park om in een kleurrijke dieren- en plantenwereld, waarbij sommige kunstwerken ook bewegen. In Roberts derde serie Winter 2026 konden we genieten van verstilde natuur in de sneeuw. De kleurrijke luchten bij zonsondergang waren ook mooi in beeld gebracht.

Ook Job van de Groep had zich in zijn serie Sneeuw in Vianen laten inspireren door de winterse omstandigheden in en rond Vianen. Op een parkeerplaats waar alle auto’s van een dikke laag sneeuw waren voorzien, was het vermoedelijk lastig om je auto terug te vinden. Ook besneeuwd prikkeldraad en dito ladders in een boomgaard spraken tot de verbeelding. De serie eindigde met een groen landschap en was het sneeuwsprookje voorbij. Van heel andere orde was Jobs serie Museum 3. Dimension Dinkelsbühl. Voordat we het museum bezochten liet hij ons genieten van een stadswandeling door deze middeleeuwse plaats in de deelstaat Beieren. In het museum zagen we onder andere stereokijkers, hologrammen en Escherachtige niet-kloppende objecten uit de categorie onmogelijke fotografie

Gert-Jan Wolkers liet ons in zijn korte serie Zeehondjes kijken allerlei zeehonden bij Berck-sur-Mer aan de westkust van Frankrijk zien, met daarbij ook meeuwen. Erwin Dammers nam ons in zijn serie Sintra mee naar de gelijknamige Portugese stad waar hij ons het middeleeuwse koninklijke paleis van Sintra van binnen liet zien. Het is een gigantisch groot complex waar de Moorse invloed terug te vinden is en ook het park eromheen mag er zijn.

Jaap Hos liep in 2025 het 1^e deel van de E4, een langeafstandswandeling van zo’n 300 km door de Peloponnesos, tevens de titel van zijn serie. Het vertrekpunt was Diakopto in het uiterste noorden van de Peloponnesos en aan de hand van foto’s doet hij hiervan verslag. Zijn toelichting is doorspekt met droog commentaar en het is duidelijk dat dit een avontuurlijke tocht was, waarbij de route voor een groot deel een smal paadje langs de spoorbaan volgde.

Dichter bij huis nam Kees Kloosterboer ons in zijn serie Met Henk naar het Lange Voorhout voor een bezoek aan Voorhout Monumentaal 2025, waarbij Henk ons clublid Henk Gjaltema bleek te zijn. Kunstenaarsgenootschap Pulchri Studio organiseerde voor de derde keer de tentoonstelling Voorhout Monumentaal, waarbij monumentale sculpturen en installaties in de zomermaanden te zien zijn op het schelpenpad tussen de twee rijbanen van het Lange Voorhout. Zeer opvallend was het kunstwerk van rood plastic afval van de kunstenares Carolien Adriaansche. De combinatie van foto’s en video’s zorgde voor een mooie afwisseling.

Net als Robert van den Brink en Job van de Groep liet John Klooster ons in zijn serie Winter wonderland winterse taferelen zien, samengesteld op basis van foto’s uit de periode 2009-2021. Deze serie was ook vertoond tijdens de 207^e verenigingsdag in maart 2022. Met als soundtracks ‘Waar blijft die ouderwetse winter’ en ‘De winters waren koud’ met als refrein ‘De winters waren veel veel mooier’ zagen we verstilde winterbeelden, kruiend ijs en schaatsplezier.

De afgelopen verenigingsdagen hebben we al kunnen genieten van het beeldverslag van het uitstapje van de regio’s West en Midden naar Den Bosch. Dit keer stond het bezoek aan de Sint-Jan centraal in de gelijknamige serie en het lied Onze ouwe Sint Jan van De Twee Pinten was geestig gekozen. De Sint Jan in Madurodam bleek namelijk dat kindje te zijn, dat die ouwe nog had gekregen!

In het programma waren ook ISU CODE 30b en 33c opgenomen, waarbij CODE staat voor Club Online Digital Exchange, dus niks geen geheimzinnig gedoe! Leden van onze zusterorganisaties uit Nieuw-Zeeland, Sydney (Australië), Melbourne (Australië), Tokyo, Chicago, Georgia, Washington DC, Detroit, Portland, Los Angeles en Minnesota lieten zo fraaie foto’s van over de hele wereld zien. De infrarood zwart-witfoto’s hadden daarbij een verrassend en speciaal effect.

Al met al was het een geslaagde verenigingsdag, niet alleen vanwege de vertoonde series, maar ook door de persoonlijke gesprekken.

Sophieke Nijhuis-Bouma